„ Co to jest dysgrafia?- czyli o trudnej sztuce pisania

Dysgrafia ( agrafia), czyli trudności z pisaniem, to obok dysleksji i dysortografii częsta przyczyna problemów w szkole. Jeśli więc dziecko ma nieczytelne pismo, bardzo szybko męczy się przy pisaniu, a dodatkowo nie lubi malować lub rysować, należy zgłosić się do specjalisty, by wykluczyć to zaburzenie.
Dysgrafia to częściowa lub całkowita utrata zdolności pisania poprawnego pod względem graficznym. W konsekwencji pismo osoby z dysgrafią jest nieczytelne. Należy przy tym zaznaczyć, że specyficzne problemy z pisaniem nie są związane z rozwojem intelektualnym dziecka. Osoby z dysgrafią nie mają żadnych deficytów w tym zakresie. Również rozwój pod każdym innym względem jest prawidłowy.
Przyczyny dysgrafii


1.Uszkodzenie części mózgu odpowiedzialnej za opanowanie umiejętności pisania
2.Zaburzenia funkcji słuchowych ( dziecko ma trudności z interpretacją informacji słyszanych)
3.Zaburzenia funkcji wzrokowych ( obniżenie pamięci wzrokowej i zdolności analizy wzrokowej)
4.Zaburzenia pracy dłoni
– zbyt duże napięcie mięśni , zwłaszcza palców i nadgarstka
– niewłaściwy chwyt pisarski ( gdy dziecko źle trzyma długopis w dłoni)
-utrwalony nieprawidłowy nawyk związany z techniką pisania
5. Zaniedbania w edukacji
6. Zaburzenia w rozwoju dziecka ( np. nerwica ruchowa, nadpobudliwość psychoruchowa, zaburzenia mowy)
Objawy dysgrafii
1. Nieczytelne pismo, będące wynikiem nieprawidłowego zapisywania liter
– niedokładnie odtworzony kształt liter
– nierównomierne odchylenie liter od pionu
– różna wielkość liter w obrębie jednego wyrazu
-tzw. „drżące pismo „, o niepewnej linii
-litery pozbawione elementów graficznych
– pismo nie mieści się w liniaturze
– tekst pozbawiony znaków diakrytycznych, interpunkcyjnych
2.Nieprawidłowe, kurczowe trzymanie długopisu
3. Zaginanie kartek w trakcie pisania
4.Niechęć do malowania, rysowania, pisania
5.Szybkie męczenie się podczas pisania
6.Trudności w redagowaniu wypowiedzi pisemnej

Rodzaje dysgrafii
I. Dysgrafia przestrzenna
• Brak błędów ortograficznych w tekście pisanym
• Trudności przy przepisywaniu tekstu z tablicy lub podręcznika
• Problemy z rysowaniem
II. Dysgrafia dyslektyczna
• Bardzo duża liczba błędów ortograficznych
• Ubezdźwięcznianie głosek na końcu wyrazu ( dziecko pisze tak, jak słyszy)
• Bezbłędne przepisywanie tekstów
• Brak problemów z rysowaniem
III. Dysgrafia motoryczna
• Bardzo duża liczba błędów przy przepisywaniu tekstu
• Brak problemów z pisaniem tekstu dyktowanego
• Problemy z rysowaniem

Terapia dysgrafii- przykładowe ćwiczenia do nauki pisania
– Rysowanie tzw.” leniwych ósemek” – kreślenie w powietrzu dużych, swobodnych ruchów w kształcie ósemki za pomocą rąk
– Kreślenie na papierze dużych, swobodnych ruchów za pomocą kredek, mazaków, pędzla lub palca zanurzonego wcześniej w farbie

– Odrysowywanie różnych kształtów od szablonów
– Pogrubianie obrazków konturowych za pomocą mazaków, kredek, pędzla zamoczonego w farbie

– Zamalowywanie na zmianę dowolnej i określonej przestrzeni

– Rysowanie szlaczków i pisanie liter mieszczących się w liniaturze zeszytu

– Kopiowanie rysunków( kalkowanie, rysowanie z pamięci)

– Łączenie wyznaczonych punktów linią ciągłą w taki sposób, aby powstał określony wzór
Do terapii pedagogicznej wskazana jest również praca ze wspominanymi we wcześniejszych informacjach zeszytami Ortograffiti „ Od dysgrafii do kaligrafii”.

Pedagog
mgr Małgorzata Miś

.

Comments are closed.

Skip to content