” Karać, czy nie karać?…”

„Wychowanie- to rzecz poważna: musi się w nim mieszać przykrość z przyjemnością”
                                     Arystoteles

Najczęstsze pytania rodziców:
Czy należy posługiwać się karami i nagrodami w wychowaniu dzieci? Za co karać i za co nagradzać? Jakie stosować kary i nagrody? Czy kary są skuteczne? Jeśli tak, to jakie?

Nie ma wychowania bez nagrody i kary!

Cel kary: wyeliminowanie niewłaściwych zachowań dziecka

Dziecko, które ma być ukarane, musi wiedzieć, za co i dlaczego. Kara musi być sprawiedliwa i adekwatna do przewinienia. Nie może być również odroczona w czasie. Powinna być zastosowana zaraz po niewłaściwym zachowaniu dziecka. Nie można jej wymierzać pod wpływem własnego gniewu i złości, jest wówczas bardziej surowa i wywołuje u dziecka strach. Dziecko musi rozumieć stawiane mu wymagania. Należy unikać stosowania stale tych samych kar, gdyż powszednieją i przestają mieć dla dziecka znaczenie.
Kary nieskuteczne!
Krzyk, straszenie, grożenie, bicie, wyzywanie, zamykanie itp.
Postępowanie wychowawcze, tzw. „ kary pedagogiczne”
Tłumaczenie i wyjaśnianie, aby dziecko miało możliwość zastanowienia się nad skutkami niewłaściwego zachowania
Konsekwencja w karaniu- odmawianie przyjemności ,np. dziecko nie zjadło posiłku, więc nie dostanie deseru, nie posprzątało w pokoju, więc nie oglądnie bajki itp.
Kryteria stosowania nagród
Za co ? Dlaczego?
Nagroda powinna być adekwatna do włożonego wysiłku. Wówczas wzmacnia zachowania, za które została przyznana
Cele nagrody:
Zachęcanie dziecka do utrwalania pożądanych zachowań
Motywowanie do dalszego wysiłku w realizowaniu zadań i obowiązków
Wzmacnianie poczucia wartości
Rozbudzanie pozytywnych uczuć
Na nagrodę dziecko powinno zasłużyć !
Rodzaje nagród:
Pochwała- winna być odpowiednia do włożonego przez dziecko wysiłku i jego chęci ,np. uśmiech, pogłaskanie, przytulenie itp.
Przyjemność/ symboliczna niespodzianka – wspólna wycieczka z rodzicami, wyjście do kolegi, zabawka, maskotka, książka, gra itp.

Najczęstsze „ niewłaściwe „ komunikaty rodziców:

Nie obchodzi mnie to, czego Ty chcesz
Daj mi spokój, nie mam teraz czasu.
Nie jesteś dobry
Nie dasz sobie rady
Komunikaty pożądane:
Świetnie Ci to wychodzi
Robisz to bardzo dobrze
Jesteś wspaniały
Jestem z Ciebie dumny
Podsumowanie:
Drogi Rodzicu:
Naucz się odmawiać swojemu dziecku! Nie spełniaj jego zachcianek. Dziecko nie może mieć wszystkiego, czego zapragnie.
Bądź stanowczy! Rozmawiaj z dzieckiem !Ustal wymagania i staraj się je konsekwentnie egzekwować. Nie nagradzaj i nie karz swojego dziecka pod wpływem nastroju ( złość, radość)
Konsekwentnie „walcz” ze złymi nawykami dziecka’!
Powtarzaj pewne zachowania, ponieważ w ten sposób staną się nawykiem, np. posprzątanie pokoju po skończonej zabawie itp.
Zaufaj swojemu dziecku i pozwól mu na samodzielność !
Nie wykonuj czynności za dziecko, ono powinno mieć wyłącznie swoje obowiązki. Uczysz je w ten sposób odpowiedzialności.

Pamiętaj, że nie wystarczy karać i nagradzać, pouczać ,tłumaczyć! Dzieci uczą się przez naśladownictwo. Zatem najważniejsze jest dawanie im dobrego przykładu ze swojej strony.

„… Dziecko chce być dobre. Jeśli nie umie –naucz.
Nie wie- wytłumacz. Jeśli nie może- pomóż!…”
Janusz Korczak

Pedagog
mgr Małgorzata Miś

Comments are closed.

Skip to content