„ Gdy dziecko nie chce się uczyć?… „

Jak motywować dziecko do nauki szkolnej?
Praktyka szkolna pokazuje, że uczniowie nie chcą się uczyć lub uczą się mechanicznie wtedy, kiedy nie znają celu i przeznaczenia wiedzy oraz gdy wątpią w jej wartość i zastosowanie w życiu.Dziecko, które nie otrzymało odpowiedzi na nurtujące je pytania typu:„Po co ja się tego uczę?”, „ Czy to mi się kiedyś przyda?”,” Jak to wykorzystam w życiu ? „ zapoznaje się z nimi tylko powierzchownie, pamięta je krótko i nie jest w stanie ich zastosować w sytuacji praktycznej , a nawet odtworzyć.


Często słyszymy, że:
„dziecko źle się uczy, bo nie ma motywacji do nauki”
„nie radzi sobie z nauką, bo ma słabą motywację”
„ jest leniwe i nie ma w nim chęci do nauki”

Rodzice często stawiają taką „ diagnozę”, zwalniając się tym samym z odpowiedzialności i podjęcia działań na rzecz inspirowania dziecka do pracy. Taka postawa powoduje osłabianie lub wręcz hamowanie motywacji.
Należy jednak pamiętać, że w znacznej mierze motywacja jest wyuczalna i podlega wychowaniu! Często jest ona określana jako „ ambicja”.

Drodzy Rodzice! Zastanówcie się nad osobowością Waszego dziecka
• Jakie Wasze dziecko ma słabe i mocne strony? Czym się interesuje? Jakie ma pasje?
• Jak szybko zapamiętuje nowe treści? Jak radzi sobie z ocenami nauczycieli?
• Jak reaguje na zasady i reguły? Czy unika tego, co sprawia mu trudność?
• Czy umie się skupić na zadaniu? Czy szybko się nudzi? Czy dąży wytrwale do celu?
• Kiedy najchętniej zabiera się do nauki? Co mu w tym pomaga, co przeszkadza?
• Czy jest elastyczne? Czy raczej trudno przystosowuje się do nowych sytuacji?
• Jak przeżywa sukcesy i porażki? Czy lubi nowe wyzwania?
• Jak reaguje na rywalizację?
• Jak komunikujecie się z dzieckiem? Jak mu pomagacie ?

Odpowiedzi na powyższe pytania są kluczowe w budowaniu systemu motywacji. To właśnie od tych wniosków zależy sposób pracy z dzieckiem.

Sposoby motywacji:
Pokazywać dziecku cel uczenia się poszczególnych umiejętności
„Jak nauczysz się liczyć, będziesz mógł sprawdzić ile dni zostało do twoich urodzin”
„ Jeśli nauczysz się czytać, będziesz mógł samodzielnie przeczytać swoje ulubione bajki”
Zweryfikować, czy dziecko uczy się by mieć wiedzę, czy po to, aby uniknąć złej oceny ( „ bez sensu „ jest nauka dla samej oceny- nic z tego nie wynika) W motywacji bardzo ważne są cele. Postawienie ich jest konieczne, aby odnieść sukces. Muszą być jednak adekwatne do możliwości dziecka.
Zwracać uwagę na mocne strony dziecka, chwalić dziecko przy każdej nadarzającej się okazji ( w ten sposób zmotywujemy je do dalszej efektywnej pracy )

Pochwała jest słownym komunikatem, który wyraża pozytywną ocenę dziecka, dotyczy jego osiągnięć, zachowania oraz zalet Jeżeli często używamy pochwały, by zmotywować dziecko do uczenia się ,przykładnego zachowania, wykonywania dodatkowych zadań, naszą intencją jest nagrodzenie słownie zachowania, które uważamy za pożądane.

Przestrzegać ustalonych w domu zasad, być konsekwentnym w ich egzekwowaniu ( „ dotrzymywać danego słowa”)

Przygotować wspólne miejsce pracy. Zadbać o dobrą atmosferę podczas nauki, ponieważ przestraszone lub zdenerwowane dziecko nie zapamięta zbyt wielu informacji i wówczas nauka nie będzie efektywna

Wspierać dziecko gdy poniosło w szkole” porażkę „
Kiedy dziecko otrzyma w szkole słaby stopień nie krzyczmy, ale też nie bagatelizujmy tego faktu. Można mu powiedzieć :
Ta ocena pokazuje czego się jeszcze nie nauczyłeś i nad czym powinienieś szczególnie popracować”

Akceptować dziecko takie, jakie jest ( bo każdy z nas ma wady i zalety)
Krytykować działania dziecka ,a nie jego osobę
Krytyka w konstruktywnym wydaniu jest bardzo potrzebna, ponieważ dzięki niej dziecko doskonali swoje umiejętności i buduje dalszą motywację. Należy w tym miejscu docenić chęci dziecka i wskazać dokładnie obszary wymagające poprawy, proponując jednocześnie narzędzia , które umożliwią jego dalszy rozwój. Ważna jest tu również odpowiednia forma wypowiedzi:
„świetnie, że próbujesz, jeżeli poprawisz jeszcze… będzie znacznie lepiej”
„dodawanie idzie ci bardzo dobrze, odejmowanie wymaga więcej ćwiczeń, ale w końcu trening czyni mistrza”
Konstruktywne pochwały powodują ,że dzieci uczone w atmosferze otwartej analizy popełnionych błędów i doceniania poczynionych postępów zdobywają poczucie pewności siebie i wiary w to, że podołają kolejnym wyzwaniom.

Sukces zaczyna się od wygrania z samym sobą – ze swoją słabością lub lenistwem.
Droga do sukcesu to ustawiczna praca nad kształtowaniem swojego charakteru i praktykowaniem samodyscypliny.

Drodzy Rodzice!
Jeśli będziemy przestrzegać powyższych zasad, to mamy szanse na to, że dziecko będzie zmotywowane do pracy, a tym samym będzie osiągało wyższe wyniki w nauce, bowiem „ pewność siebie jest fundamentem sukcesu”

Pedagog
mgr Małgorzata Miś

Comments are closed.

Skip to content